There is no place like home

Lieve vrienden en familie,

Zoals iedereen waarschijnlijk wel weet ben ik alweer 1,5 week in Nederland. Ik had beloofd nog een weblog te schrijven voordat ik weer naar Nederland kwam, maar daar is het niet meer van gekomen. Nadat ik mijn laatste weblog had geschreven, ben ik best druk geweest met van alles.

Het was het laaste weekend van Angela, toen zij bruidsmeisje was op de bruiloft van haar nicht. Ik ben die avond nog een laatste keer met Antonio flamenco gaan kijken in de stad en heb 's avonds Angela en haar nichtje opgehaald. Op zondag hadden we een mini-fotoshoot met de familie gedaan (foto's staan al op mijn weblog), op maandag gingen we naar Sevilla om adíos te zeggen tegen oma. Waar ik vervolgens met een neef op zijn scooter door hartje Sevilla ging touren, op zoek naar een tapas restaurantje, hele belevenis opzich. Dinsdag was de laatste avond van Angela en toen hebben we met de familie heerlijk gegeten bij ons thuis. Woensdagmorgen om 5 uur maakte Angela mij wakker om nog een dikke knuffel te geven, vervolgens gingen ze op naar het vliegveld.

De week daarna heb ik een hele week bij Viola gelogeerd, wat super gezellig was.We deden ongeveer alles samen, ook hielp ik haar met haar twee kindjes. Dat weekend zijn we voor het laatst uitgeweest in Jerez, met pijn in mijn hart zeg ik adíos tegen het heerlijke Spaanse uitgaansleven. Op zondag zijn we met negen meiden in twee auto's naar Conil de la Frontera gegaan, waar we hebben gechilld op het strand, gesurfd en uit eten zijn geweest. Een super leuke laatste zondag met alle au pairs.

Op woensdag gingen Viola en ik dan eindelijk naar Gran Canaria. We zijn eerst nog met 3 koffers door Sevilla wezen rondslenteren, waar we het flamencomuseum hebben bekeken, toch nog een beetje cultuur in onze vakantie. Gran Canaria was echt geweldig; zon, zee, strand, uitgaan, boatparty, jetski, vrienden en ga zo door...
We hadden uiteindelijk de laatste bus naar Jerez vanaf Sevilla gemist, dus op donderdag waren we pas weer terug in Jerez. Ik had nog maar twee dagen en heb deze vooral besteed met inpakken, van de zon genieten, afscheid nemen van vrienden en laatste momenten met de familie.
Op vrijdagavond was er nog een presentatie van een stichting van de familie, waarna ik vervolgens met heel vele neven, nichten en vrienden uit eten ben geweest en de laaste keer Jerez in geweest ben.

Zaterdagochtend, na maar een aantal uurtjes slaap, heb ik de laatste spullen ingepakt en vertrok ik vervolgens met Koki richting het vliegtuig. Het was moeilijk afscheid te nemen van zo'n lieve vrouw, de familie, het prachtige Andalusië, de hitte, de cultuur en al mijn lieve vrienden. Maar ik weet zeker dat ik hier terugkom!

Toen ik op schiphol kwam, stonden er veel meer mensen te wachten op mij dan verwacht. Met een spandoek, bloemen, balonnen; het was echt geweldig. Ik was blij toen we eindelijk thuis waren.. Helemaal toen bleek dat mama een surpriseparty had georganiseerd voor mij!! Er waren allemaal mensen thuis en er kwamen er nog meer, echt een verassing!!! Ik werd verwend met allerlei cadeautjes en lekkernijen.. Een super avond, beter had thuiskomen niet kunnen zijn.

Nu, 1,5 week later, realiseer ik me hoe makkelijk je weer went aan je oude leventje, alsof je nooit bent weggeweest. Ik had verwacht dat ik heel veel moeite zou hebben met wennen, maar het gaat ontzettend goed. Ik geniet vooral van de gekste dingen nu.

Ook realiseer ik me keer op keer hoeveel geluk ik heb gehad met dit gezin en de hele situatie. Ik ben erg dankbaar voor alles wat ik geleerd heb dit jaar, zowel een nieuwe taal en cultuur, maar ook mezelf heb ik beter leren kennen. Ik kan een jaar er tussen uit aan iedereen aanraden!!!

Nogmaals wil ik iedereen bedanken voor het steunen en volgen van mij dit jaar!

Adíos,

Anna

Aan alles komt een eind...

Ik weet nog goed de dag, zondag 18 september, toen ik vanuit Nederland naar Jerez vertrok.
Nog geen idee wat ik kon verwachten, sprak nog geen woord Spaans, kende helemaal niemand, maar ik had vooral veel zin in dit avontuur.

Nu, bijna negen maanden later, zit ik hier nog steeds in Jerez... Helemaal mijn plek gevonden, een leuke gastfamilie, veel lieve vriendinnen en wat aantal Spaanse vrienden én kennis van de Spaanse taal -> dé missie van dit alles!!! Alles waar ik nog geen weet van had, is allemaal goedgekomen, zo zie je maar..

Toch vraag ik mij soms af of ik er niet meer uit kunnen halen.. Had ik niet meer met spanjaarden op moeten trekken? Nog harder Spaans moeten studeren? Of meer met Angela moeten doen?
Maar dan toch denk ik dat het goed is hoe het is gegaan.. Ik deed wat goed voelde, er was geen druk van school, het was een jaar om Spaans te leren, uit te rusten en erachter te komen wat ik wil. Dit alles is goed gelukt, want ik heb nu ook de studie gevonden die ikwil doen.

Vandaag was de laatste dag dat ik Angela van de bus haalde. Zij vertrekt namelijk woensdag met Koki naar Engeland, om daar een maand naar school te gaan. Koki brengt haar weg en blijft vervolgens een week. (ik moet deze week bij een vriendin slapen, want Koki heeft liever niet dat ik hier alleen met Boly thuis ben...) De dag dat Koki weer terug komt, ga ik een week met Viola naar Gran Canaria en vervolgens kom ik de 23ste juni naar huis... Dus dat is niet zo lang meer..

Ik probeer nu vooral van alles heel erg te genieten, maar het is wel moeilijk om te realiseren dat heel veel dingen voor het laatst zijn, dingen die je een heel jaar lang deed en doodnormaal waren.. Zo heb ik al afscheid van de mijn lerares Spaans genomen, die echt een schat is.. En ben ik naar de flamencolerares geweest om afscheid te nemen, die me vervolgens vertelde dat ik écht talent heb en zeker terug moet komen voor een zomercursus hhihi! Ook heb ik een lijstje gemaakt van alle mensen waar ik nog afscheid van wil nemen voordat ik ga, dat zijn er aardig wat....

Morgen is er een bruiloft van een nicht van Angela, hier in de bodega Gonzalez Byass. Ik zou eerst mee, maar ik mag uiteindelijk toch niet mee, het enige waar ik goed voor ben is morgenavond Angela daar ophalen rond een uurtje of 10/11 zodat de ouders nog door kunnen feesten en ik thuis kan oppassen.. Maar je hoort mij niet klagen hoor, het zal mijn laatste werkdag zijn, dus ik moet er nog maar even goed van genieten.

Deze dagen ben ik vooral bezig met; ergens lunchen, zonnen, zwemmen, met au pairs chillen, ergens een drankje doen en vooral heel veel genieten. De week dat ik bij Viola zal gaan logeren, zal ik haar wat helpen met haar kindjes en zullen we veel naar het zwembad van een tante gaan, ook niet verkeerd!

Ik wil alvast mijn lieve ouders bedanken; die mij altijd gesteund hebben in dit jaar en er altijd voor mij zijn. Mijn lieve vriendinnen Anne en Tessa die mij zijn wezen op komen zoeken.. En natuurlijk al die andere lieve mensen die mij volgen en geïnteresseerd zijn. Ook super bedankt voor alle leuke reacties op mijn weblog.

Wees niet bang, jullie zijn nog niet van me af; voordat ik ga komt er nog een uitgebreid weblog op en vooral heel veel foto's.

Dikke knuffel,

Anna

FERIA de caballos Jerez (dag 4 t/m 7)

Zoals beloofd gisteravond, ga ik nu weer verder met het vertellen over de feria..

Dag 4 (donderdag):
Na lang uigeslapen te hebben, kreeg ik mezelf uiteindelijk zo ver uit bed te komen en op pad te gaan. Ik ging met Viola naar het feriapark. Missie mislukt; onderweg kwamen we Carlos (de neef van de vorige dag) en zijn vrienden tegen, die op het punt stonden tapas te gaan eten. Wij schoven aan en ik heb hele rare zeebeestjes en krab geprobeerd. We zaten heerlijk luxe te doen, met glazen wijn op tafel terwijl het zonnescherm naar beneden ging en water sproeide. Het was zo heet, ik had totaal geen zin om te werken. Rond half vier kreeg ik een smsje van Koki, dat ik die dag vrij was, ik sprong een gat in de lucht. Carlos en ik waren nog alleen over en besloten naar zijn huis te gaan, om bij het zwembad te chillen. Een enorm mooi ingericht huis, met zwembad, vlakbij waar ik woon. Carlos is net afgestudeerd in Madrid, dus woont nu tijdelijk weer thuis, op zoek naar een baan.
Rond zes uur ging ik weer naar huis, want Carlos ging naar het stierengevecht. 's Avonds ging ik langs Viola en vervolgens met haar en Alina naar het feriapark. We werden door Carlos gebeld en mochten met hun naar een caseta, waar we aan een privétafel aten en dronken, heel luxe allemaal. Heel eventjes voelde ik me niet de doodnormale au pair, maar ook even deel van de upperclass en dat voelde goed hihi! We zijn de hele avond bij hun gebleven en zijn nog wat casetas afgegaan, waar we ook nog flamenco hebben gezien. Het was een zeeeer geslaagde avond.

Dag 5 (vrijdag):
Na weer lang uit geslapen te hebben, werd ik uit bed getrommeld door Angela. Ze ging vrijdag niet naar school, in plaats daarvan hees ze zich in een flamencojurk, werden er een nichtje en vriendinnetje opgehaald en gingen we naar de feria. Ook ik in mijn flamencojurk natuurlijk, maar het was zo niet normaal heet die dag, ik zweette me dood. We gingen eerst naar een privécaseta, waar ik me nogal nutteloos voelde, aangezien Koki en Boly druk bezig waren met socializen en Angela speelde met vriendinnetjes. Gelukkig mocht ik later zelf met Angela en vier vriendinnetjes naar de kermis. Het was nogal een chaos, want ik moest vijf kinderen in de gaten houden en alles goed regelen met het kopen van de kaartjes. Uiteindelijk was de missie geslaagd; alle kinderen waren er nog, ze hadden zich goed vermaakt en ze genoten van een suikerspin met een blikje cola. De ouders waren erg dankbaar hihi! 's Avonds ging ik weer naar de feria, dit keer weer in mijn flamencojurk. We gingen weer wat casetas af en het was een leuke avond, ook al merkte ik wel dat de vermoeidheid zwaar toe begon te slaan.

Dag 6 (zaterdag):
En voor de verandering; weer naar de feria. Ik had moeite met nog op mijn benen kunnen staan; 40 graden, weinig slaap, hakken en een snikhete jurk. Viola en ik hebben overdag heel wat foto's gemaakt en zijn in waterattracties in de kermis gegaan om wat af te koelen. Terwijl de rest 's avonds naar het stierengevecht ging, ben ik maar even op bed gaan liggen om er 's avonds weer tegenaan te gaan.

Dag 7 (zondag):
Laatste dag van de feria. Viola en ik vonden het wel even genoeg, dus we gingen lekker naar het strand. 's Avonds zijn we nog even in wat attracties gegaan, aangezien alles voor de helft van de prijs was.. Maar er was weinig te doen op het feriapark en toen hebben we maar afscheid genomen van deze geweldige feria.. Hopelijk mag ik dit ooit nog eens meemaken!!!

Verder nog wat nieuws:
Ik ga van 13 tot 20 juni met Viola een weekje naar Gran Canaria. Dan kom ik waarschijnlijk daarna naar huis.. Nog maar een maandje dus!!!
Ik heb me ingeschreven voor de studie 'international studies' in Den Haag en ben dus op zoek naar een kamer in Den Haag (dus als iemand nog wat weet... LAAT HET ME WETEN!!!)

Liefs, Anna

FERIA de caballos Jerez (dag 1 t/m 3)

Lieve allemaal,

Nu ik op bed lig, bijna te stikken van de hitte, niet kan slapen; schrijf ik dus maar een weblog over de geweldige week, vorige week. Het was hier de hele week Feria, in een groot park vlakbij mij. Feria de caballos betekent zoiets als markt (fair) met paarden; dat was het van oorsprong...
Nu is het meer een feest vol casetas (kleine huisjes met barretjes; privé of openbaar), flamenco (sevillanas is een soort flamenco, wat veel gedanst wordt), wijn, muziek, tapas, flamencojurken, hitte, paarden, kermisen heeeeeel veel gezelligheid. De rijke lui hangt vooral rond in de casetas, drinken wijn, eten tapas en socializen. De allerarmsten van de samenleving proberen allerlei troep in je handen te drukken en te verkopen. Verschil arm en rijk is weer duidelijk zichtbaar.

Er rijden mensen op paarden of in koetsen door het park, gezien te worden.
Wie heeft het mooiste paard? de mooiste jurk? welke caseta biedt dit jaar het beste van het beste? Het lijkt wel een soort wedstrijd onder de elite. Maar niet alleen families of grote bedrijven hebben casetas; ook winkels of discotheken, waar de jeugd zich 's avonds vermaakt. Naast het park staat een enorme kermis, waar de kinderen zich vermaken. Verderstaat het vol ordinaire eetkraampjes, die tot in de late uurtjes openzijn.

Nu mijn ervaring:
Spanjaarden houden nogal van feesten;daarom werd de feria ook nog vooraf gegaan aan een PRE-feria. Waar ikvrijdag en zaterdag voor de feria ook aan mee deed. Alle jeugd van Jerez verzamelde zich in het park en stond hier te drinken en tesocializen. Ook Alina en ik konden niet achterblijven, met onze fles drank, frisdrank,plastic bekertjes en ijsblokjes (alles precies zoals het hoorthier in Spanje)kwamen we aan, op zoek naarmensen die we kenden. Dit lukte, twee avonden vermaakten we ons goed en op zondag was ik al zo uitgeput van de twee dagen, dat ik even rust nam.

Dag 1 (maandag):
Helaas had Angela gewoon school, dus moest ik elke dag, behalve donderdag, werken. 's Avonds mocht ik gelukkig naar de feria en al snel liep ik met mijn enorme jurk over straat om me om te kleden bij Viola. Jurk aan, laag make up erop, roos op de kop en gaan met die banaan. Naar de wc gaan is totaal onmogelijk, hierbij had ik dus ook hulp nodig.. Het feriapark zag er prachtig uit met alle lichtjes en al gauw vermaakten we ons in de caseta van gonzales byass (de bekendste bodega hier) Deze caseta is normaal voor rijke lui, maar Viola haar gastouders horen hier ook bij dus mochten wij via hun naar binnen. Met twee kaarten met 50 euro erop om te spenderen aan rebujito (super verfrissend drankje; wijn met 7up) en lekkere tapas. We werden door heel veel mensen aangekeken omdat we in onze jurk liepen. Je gelooft het niet maar.... Allerlei toeristen wilden foto's van/met ons, we stonden de hele tijd te poseren, alsof we echte spaanse meisjes waren (beetje blond alleen.....) We kwamen heel wat mensen tegen die we kenden en het was super gezellig. Braaf om half 2 lag ik alweer in bed, want op dinsdagocthend had ik weer flamencoles en spaanse les. (bij flamencoles heb ik trouwens geleerd hoe ik sevillanas moet dansen -> faal echter nog wel hard....)

Dag 2 (dinsdag):
Dinsdag begon de hitte, die nog steeds aan houdt... 's Middags moest ik weer werken maar 's avonds trok ik weer een jurk (dit keer niet mijn flamencojurk) aan en gingen we weer naar het feria park. We begonnen weer bij Gonzalez Byass, waar we wijn en tapas drinken en aten en vervolgens wat achterneven ontmoetten.Met hun eindigden we uiteindelijk bij de kermis, waar we in spookhuizen, achtbanen en waterdingen gingen om twaalf uur 's nachts, super lachen!!! Ook deze avond weer relatief vroeg naar huis want woensdag had ik weer les.

Dag 3 (woensdag):
Toen ik Angela en haar neefje thuis kwamen, moesten we ons snel omkleden en zagen we er vervolgens tip top uit. Ik ging namelijk mee met mijn gastvader, Angela, neefje en zijn vriendje naar het stierengevecht. We waren door één of andere tante uitgenodigd in haar 'box' te zitten. (eersterangs; kaartje 85 euro!!!!) We zaten op een super plek, met privébar en ik kon het heel goed zien. Na een aantal minuten kwam er al een leuke neef aan met zijn vriend en vervolgens heb ik de hele tijd naast hun gezeten en hebben ze mij alles uitgelegd. Het was een stierengevecht op paarden. Het mannetje zat op het paard en vanaf hier gooide hij speren in de nek van de stier. Het was een heel spektakel, één keer viel zelfs de man van het paard en was ik als de dood dat die gepakt zou worden door de stier.. Ik sta totaal niet achter het stierenvechten, maar vond het wel leuk om dit een keer mee te maken. Het was vooral leuk dat ik als familie meeging en niet als toerist, hierdoor kwam ik alles te weten.
Vervolgens moest ik weer mee naar huis, heb ik me omgekleed en ben ik weer naar de feria gegaan. We hadden wat leuke jongens ontmoet, dus hiermee hebben we de hele avond rondgehangen, rebujito gedronken en gedanst. Gelukkig kon ik donderdag lang uitslapen, dus was het ook aardig laat geworden.

Ik val nu bijna in slaap en waarschijnlijk verveel ik jullie ook al een beetje met dit lange verhaal. Morgen zal ik van donderdag t/m zondag vertellen, want ik ben nog lang niet uitgepraat. Morgen volgen ook de foto's.

Dikke knuffel en slaaplekker,

What I love about Spain...

Lieve blog-volgers,

Ik heb voor mezelf even op een rijtje gezet waarom ik zo gek op Spanje/Andalusië ben. Hopelijk begrijpen jullie dan nog beter waarom ik het hier zo naar mijn zin heb en het liefst nog niet terug naar ons kikkerlandje wil.

- Het heerlijke weer; tot in oktober dertig graden en zachte winters.
- Het strand
- De tapas; en dan vooral in Granada -> bij elk drankje een gratis tapa.
- Tinto de verano met knapperige naturel chips; Rode wijn met 7up -> gewoon in de supermarkt te koop en even duur als frisdrank, goed drankje voor op het strand bij de zonsondergang.
- De relaxte mensen; niemand haast, iedereen komt te laat en men geniet optimaal van het leven.
- De Feria in Jerez/Sevilla; één groot flamencofeest (nog niet geweest, maar ik weet zeker dat het geweldig wordt.) Feesten kunnen die spanjaarden sowieso wel, dus moet goedkomen!!!
- Semana Santa; een week lang processies en drukte in de stad.

- Flamenco; een geweldige soort dans, die ik nu ook aan het leren ben. Al krijg ik toch het idee dat ik wat van dat spaanse temperament mis... De flamencojurken zijn ook geweldig én ook enorm duur.
- Spaanse fiestas; beginnen laat, eindigen laat.Worden vooraf gegaan dooreenboteillon en eindigen metchurros of een afterparty.Heerlijke swingende spaanse muziek en relatief goedkope entree voor een discotheek.
- Boteillon; Enorm veel auto's op een verlaten parkeerplaats, keiharde muziek en vooral heel veel alcohol. Politie staat erbij en kijkt ernaar (doet af en toe wat blaastesten). Minpuntje; veel jongeren gaan achter het stuur met flink wat op. (sowieso in Spanje nemen mensen het niet zo nauw met het 'bobben' zoals in Nederland.)
- In een bar komen zowel kinderen, jongeren als volwassen en bejaarden; Hierdoor is het publiek in een bar vaak erg gemixt en is het erg gezellig.
- Het geschreeuw in restaurant/bar tussen obers en niemand die zich eraan ergert; Vaak roept de ene ober als hijnog ongeveer nog bij de desbetreffende tafel staat, naar de ober achter de bar, wat de bestelling is. Voor mij heeft het een grappig effect, een soort onnozelheid. Niemand die zich er druk om maakt of zich eraan ergert.
- Los chicos; de spaanse mannen bevallen me wel. Ze zien er goed verzorgd uit, dansen beter dan de gemiddelde nederlandse man en ga zo door... Enige jammere is dat ze ontrouw zijn en vaak maar op één ding uitzijn.... (vooral blonde meisjes vallen in de smaak)
- Rubia zijn; blond zijn is hier heel speciaal en die aandacht die je krijgt is vaak wel leuk. overal, zelfs als ik als sjonnie op mijn fiets naar de sportschool zit, word je nagekeken/geroepen/gefloten door jong en oud (zelfs mannetjes van 80).. Af en toe wordt het wel eens irritant al die aandacht, maar ik geniet er nog maar even van, als ik weer in NL ben kijkt niemand me na...

- Het shoppen; de spaanse mode is echt super leuk en super 'girly'. Het stikt van de rokjes/jurkjes/hoge hakken. Lievelingswinkels: Stradivarius, Pull&bear, Blanco en Bershka.
- Alles is goedkoper; Shoppen, uiteten, drankjes, openbaar vervoer; alles is goedkoper hier in Spanje. Een groot voordeel voor een au pair met niet zo'n dikke portemonnee.
- De grote families; De grote gezellige families hebben mij wel aan het denken gezet; ik wil dat later ook!!! Het kan wel zo zijn dat ik een verkeerd beeld heb gekregen, aangezien ik terecht ben gekomen in een zwaar katholiek en rijke familie. Nietelke familie schijnt zo groot te zijn. Maar het is erg gezellig en iedereen heeft steun aan elkaar
- Ouders die nog steeds hun eigen leven lijden ondanks ze kinderen hebben; ook dit kan weer komen door het beeld wat ik krijg door deze rijke gezinnen. Die au pairs of cuidadoras (vrouwen die bij een gezin in huis wonen en werkelijkwaar alles doen) kunnen betalen en veel werken waardoor ze vaak van huis weg zijn. De mannen zijn voor het grootste deel van de tijd aan het werk, de vrouwen zijn óf aan het werk, óf aan het socializen, shoppen of weet ik weel wat nog meer. Ze zijn in ieder geval vaak van huis en lijken voor mij nog wat meer hun eigen leven te lijden dan de gemiddelde nederlandse ouders.
- Kleine jongetjes die korte broekjes met maillot dragen; De kinderen over het algemeen worden hier aangekleed als popjes. Vaak worden broertjes/zusjes ook met elkaar gematched, soms zelfs ook met deouders. Iedereen ziet er altijd tip top uit.Zo schattig die jongetjes in pakjes met maillot eronder. Ooit in Nederland zoiets gezien?!

En nog wat dingen waarom ik zo van Spanje houd;

- Churros con chocolate als ontbijt; super vet en ongezond, maar superrrr lekker!
- Tafel met een groot kleed erover en een verwarming eronder; wanneer we gezellig tv kijken en hangen op de bank -> kleed over de benen en er lekker onderkruipen, hmmm warm!!!
- Dat het 's avonds nog zo druk is op straat; Ook is het helemaal niet gek dat rond 10/11 uur jonge kinderen nog over straat huppelen met hun ouders.
- Uitgaan in kortje jurkjes en hoge hakken; Niet heel comfortabel, maar meer 'meisje' kan je je niet voelen..
- Auto's met open ramen en harde muziek; Hier komt er van die heerlijke spaanse muziek uit de boxen, wel wat anders dan alleen dat boemboemboem wat er in Nederland uit komt..
- De 'meetings' van au pairs en cuidadoras in het park; Rond een uurtje of zes, zeven zijn er een heel aantal au pairs of cuidadoras uit de buurt met hun kinderen in het park. Jammer alleen dat ik vaak met Angela binnen huiswerk zit te maken (minpuntje trouwens ->het immens grote aantal huiswerk wat kinderen op een privéschool in Spanje krijgen.)
- De straten met sinasappel- en palmbomen; heerlijk exotisch gezicht.

Ik kan echt nog wel genoeg andere redenen verzinnen waarom ik zo gek op Andalusië/Spanjeben, maar voor nu lijkt me dit al aardig wat. Hoop dat ik jullie heb weten overtuigen..

Hasta prontoooooooooooo!!!

Heilige week; Semana Santa

Lieve vrienden en familie,

Het is vandaag dinsdag, alweer de tweede dag van deze week. Het was even flink inkomen na een week vakantie. Ook voor Angela was het weer wennen, want ik had haar de hele week niet gezien. Luisteren naar me en engels met me praten, daar heeft ze op dit moment weinig zin in. Gister was het hier ineens bloed heet, zo'n 28 graden. Helaas was dit in de heilige week, die zondag 1 April begon, wel anders. Het begon aardig goed, maar de meeste dagen was het zwaarbewolkt en heeft het geregend.

Zondag, 1 April, heb ik voor het eerst een processie gezien. Bij ons voor het huis stonden op de weg ineens allerlei auto's geparkeerd en in de stad stikte het van de mensen. Ik was erg onder de indruk van de processies. Jong en oud liep mee in een soort gewaden, waar alleen de ogen te zien zijn. Ook hebben velen een soort 'puntmuts' op. (ik weet niet goed hoe ik dit noemen moet, duskijk de foto's, dan snap je wat ik bedoel!) Bijna iedereen die mee liep had een kaars vast en vaak werd het kaarsvet aan kinderen gegeven die een bol vormden om vervolgens mee te spelen. Er liepen zelfs mensen mee op blote voeten, dit wordt geloof ik als extra boete doen gezien. Waar de hele Semana Santa natuurlijk om draait.

Naast de mensen die meeliepen werder er door elke kerk een 'Jesus y Virgen Maria' gedragen. Enorme prachtige altaren die getild werden door minstens 25 sterke mannen per altaar, die tegelijk het altaar optilden en op de maat van het orkest liepen. Een enorm zware taak, zo'n 50 kg per persoon en dat een aantal uur lang, kun je nagaan?! Ik begin me dan bijna af te vragen waarom ze het altaar niet gewoon op een auto of busje zetten, maar dat zal de Nederlandse nuchterheid wel zijn.

Op maandagavond ging ik weer naar een processie met Koki, omdat Boly en Angela meeliepen. Ik heb een hele tijd met de familie en vrienden in een soort afgehuurde 'box' gezeten waarbij je dus eerste rangs zit. Het verschil tussen rijk, vaak hele katholieke mensen en arm was weer duidelijk zichtbaar. De rijken huurden stoelen, zo'n 10 stoelen voor €300,- per week heb ik gehoord. De armen verkopen op elke hoek van de straat snoepgoed voor de rijke kindjes, zodat de kinderen ze zich vooral niet vervelen.
Nadat we halverwege Angela uit de processie hadden gehaald, die totaal uitgeput was van de hele tijd lopen, moest ik haar en een nichtje wegbrengen. Maar met geen mogelijkheid kon ik de stad uitkomen in alle drukte. Overal processies en het stikte van de mensen, ik raakte lichtelijk in paniek. Toen ik uiteindelijk thuis was ging ik naar de bar van Antonio, een vriend, met een vriendin en zijn we daar de hele avond gebleven. De rest van alle avonden ben ik niet voor vier uur gaan slapen, aardig uitputtend...

Dinsdag kon ik uiteindelijk niet mee naar Sevilla met de familie, omdat er geen slaapplek was voor me. Ik was best teleurgesteld en daarom had ik met Solange afgesproken, die vlakbij Sevilla woont, haar op te zoeken op donderdag en er te blijven slapen. Ik ging er dus donderdagmiddag heen en het was al meteen weer erg gezellig. Helaas begon het te regenen, wat betekent dat er geen processies zijn omdat de altaren van goud zijn en erg kwetsbaar zijn. Uiteindelijk zijn we dus pas laat de stad in gegaan. Daar hebben we eerst rondgehangen in een bar en restaurant en vervolgens een vriend van haar ontmoet. Rond één uur ('s nachts!!!) begonnen er weer processies, die tot 7 of 10 uur 's ochtends duurden. We hebben er eentje gezien, waarbij ook veel van mijn gastfamilie meeliepen, maar die konden we natuurlijk niet herkennen. Helaas was het best koud 's nachts, maar zijn we de hele nacht gebleven, tot 7 uur 's ochtends. We dronken chocolademelkpoeder met baileys om warm te blijven, ontbeten churros met chocolate en belandden in een homobar/club. Wat best wel relaxt was, want ik werd voor het eerst geen seconde aangekeken. Mijn blonde haren lieten die spaanse mannen totaal koud... Om 7 uur gingen we naar huis en om 8 uur lagen we eindelijk in bed.
Het hele weekend was ik aardig moe , maar ben ik ondanks dat vrijdag en zaterdag nog uitgeweest en heb ik processies gezien.

Deze week ga ik goed aan de slag met Spaans, studie zoeken, gezond eten en naar de sportschool gaan. Vandaag ben ik naar een uitzendbureau geweest om te vragen of ze me konden helpen met een baantje voor juni/juli. Als het lukt een baantje te vinden betekent dat , dat ik half/eind juli terugkom. Zo niet, waarschijnlijk eerder helaas.

Ik hou van Spanje en wil eigenlijk echt niet weg hier!!!!
Maar ik kan ook niet wachten jullie allemaal weer te zien...

Dikke knuffel, Anna

Semana Santa, bezoek Tessa en meer...

Lieve familie en vrienden,

Het is alweer drie weken geleden, dat betekent; tijd voor een update! Semana Santa staatvoor de deur. De hele stad staat vol tribunes en vanmiddag beginnen de processies. Hopelijk blijft het droog, anders gaat het hele feest niet door. Het is hier al een aantal dagen slecht weer, wat waarschijnlijk komt doordat de winter zo mooi was dit jaar.
Aangezien mijn familie heel katholiek is gaan ze zelf ook mee lopen in de processies. En dan in een soort zwart gewaad en zwarte muts, alleen de ogen zijn zichtbaar, heel griezelig gezicht. Afgelopen vrijdag ben ik ook bij een mini processie geweest in het ziekenhuis, waar kinderen (waaronder Angela) hetbeeld (geen idee hoe ik dit moet omschrijven -> zie foto's) tilden. Voordat ik naar de processie ging, moesten Angela en ik naar de oom en tante om de hoek, omdat we met hun mee zouden rijden. Elke keer sta ik weer versteld van dat gezin. Ze hebben vijf kinderen, de jongste 4 (geloof ik) en de oudste 16 en ze hebben een tata (vrouw die alles doet; huishouden, voor de kinderen zorgen en ga zo door). Ik snap nooit hoe ze het volhouden zo'n huishouden te runnen, ik word al gillend gek als ik er een aantal minuten ben.
De ouders lijken vooral gefrustreerd door de kinderen die de hele dag aan hun kop zeuren en de tata wordt soms als een soort slaaf gezien, krijg ik het idee.Beide ouders lijken vooral druk met hun blackberry en socializen, dan dat ze druk zijn met de kinderen (daar is natuurlijk de tata voor). Ik heb het gevoel dat hier in de rijke gezinnen, de ouders meer voor zichzelf leven dan voor de kinderen. Ze hebben dan natuurlijk ook het geld om een tata/au pair, privélerares, schoonmaakster en ga zo door te betalen. Dus waarom zou je je zelf overal druk om maken, als je alles uit handen kan geven?!?!
Goed; na dit avontuur opzich, werden we met zijn zevenen in een auto gepropt en op naar de processie. Ik had totaal geen energie want we waren op donderdagavond uitgegaan en ik had amper geslapen. Ik dacht dat ik tussen twaalf en vijf nog wat slaap in kon halen, maar voor het eerst in dit hele jaar, was Angela al om één uur vrij en mocht ik dus om half twee al aan het werk. Gelukkig wou ze alweer Mama Mia kijken, dus ik heb lekker lui gedaan op de bank en geprobeerd mijn ogen open te houden.

Verder is afgelopen dinsdag Tessa vertrokken, zij heeft mij namelijk een weekje opgezocht, dinsdag tot dinsdag. Het was echt super gezellig en ik vond het heerlijk dat ze hier was en ik alles aan haar kon laten zien, waar ik eerst altijd over vertelde. We zijn dinsdag Sevilla ingegaan, want daar kwam ze aan. Woensdag zijn we naar spaanse les gegaan, daarna gingen we lekker lunchen bij 100Montaditos en in de middag moest ik werken. Donderdag gingen we samen naar flamencoles (waar ze ook wat filmpjes van me heeft gemaakt; dus ik kan jullie mijn moves showen!!!) en gingen we vervolgens shoppen in Areasur. In de avond zijn we uitgeweest, net als vrijdag en zaterdag. Ook bij Tessa viel het spaanse uitgaansleven goed in de smaak, net als de spaanse chicos hihi! (hier doe ik verder geen uitspraak over, daarvoor moet je bij Tessa zelf zijn). Verder zijn we nog naar Cádiz, het strand en de sportschool geweest. Ik heb haar mijn hele leven hier laten zien. Het was weer even slikken toen ze weg ging, maar we hebben heel stoer onze traantjes binnen gehouden.

Goed; ik moet straks weg dus ik hou het kort vandaag. Aankomende week is dus Semana Santa en iedereen is vrij. Ik ga met mijn gastfamilie dinsdag mee naar Sevilla, tot en met zaterdag. Het schijnt tijdens Semana Santa één grote drukte te zijn daar en er zijn heel veel processies. Ik ben heel erg benieuwd hoe het allemaal in zijn werk zal gaan. Ook ga ik Solange (andere au pair, waarmee ik naar Madrid ben geweest) weer ontmoeten in Sevilla, dat werd hoognodig tijd.
Oh trouwens... Gister ben ik met een vriendin naar de bioscoop geweest. Engelse film, maar in het Spaans gesproken natuurlijk. En ik begreep bijna alles, trots dat ik was!!!

Ik wens jullie nog een fijne zondag en haal vooral veel 1 April grappen uit!

Un abrazo fuerte,

Adres

Holaaa!

Hierbij mijn adres nog een keer, aangezien een aantal mensen me wat hebben verstuurd maar dit niet aangekomen is.

Anna Straatsma
Fam. Guerrero Davila
Avda. Alvaro domecq. n. 4 Dpdo 7A
Jerez de la frontera
Cádiz
Spanje