Update!

Lieve allemaal,

Onder het genot van een lekker glaasje fanta limón en een zak chips schrijf ik dit weblog. Totaal niet verantwoord avondeten natuurlijk, maar achh voor een keertje. Daarnaast heb ik vandaag weer 1,5 uur in de sportschool gezweten. Want jaaaa. Ik ga met een aantal meiden naar een spotgoedkope sportschool om onze spaanse vetjes eraf te sporten. Aangezien het hier vandaag bijna 30 graden was, wat betekent dat het al strandweer aan het worden is, willen we wel een beetje goed voor de dag komen op het strand. Vandaar dus; MISSIE BIKINI. Ik ga proberen elke week 5 (!!!!) keer naar de sportschool te gaan.

Alleen al naar de sportschool in Spanje gaankan een hele belevenis zijn. Spaanse jongens zijn over het algemeen al meer ijdel dan de nederlandse boys. De hele sportschool stikt dus van de jongens die hard hun best doen er goed uit te zien. En als er dan een aantal blonde meisjes binnenkomen, doen ze nog even iets harder hun best.Daarnaast waren vandaag onze fietsen bijna gestolen, die overigens echt heel goed met een slot aan elkaar en een boom zaten.. Gelukkig dat onze super gespierde sportschool eigenaar dat even op tijd door had en het heeft voorkomen. Muchas gracias!

De aanleiding van dit weblog was niet een smeuïg verhaal over de sportschool, maar dat was vorige week en afgelopen weekend. Donderdag was de verjaardag van Angela, ze is tien jaar geworden. Een aantal dagen ervoor vroeg ik al aan Koki of het misschien leuk was als ik wat zou gaan bakken; een taart of iets dergelijks. Heel enthousiast was ze niet, maar uiteindelijk besloten we dat ik pannenkoeken zou gaan bakken op het verjaardagsfeestje; afgelopen vrijdag. Op woensdagavond vroeg ik ook nog of het leuk zou zijn om 's ochtends tegelijk met Angela op te staan en haar een cadeautje te geven. Ook hier werd niet erg enthousiast op gereageerd en ook zeiden ze dat ze zelf nog helemaal niks hadden gekocht. Ik bleef dus lekker liggen en wachtte 's middags totdat ze thuis zouden komen.
Uiteindelijk waren ze pas om 9 uur thuis, omdat ze meteen vanuit school naar de tante waren gegaan. Toen volgde een doodnormale maaltijd en verder was de dag niks bijzonders. Heel anders dus dan mijn verjaardagen in Nederland.

Vrijdag was het verjaardagsfeestje en kwamen er acht meisjes over de vloer. Toen ze de keuken binnenkwamen, waar al het eten stond en dat was een HELEBOEL!!!, vielen ze aan. Niks netjes wachten totdat het op tafel is neergezet en totdat er wat drinken is.. Nee.. Gewoon aanvallen en pakken wat je pakken kan. Vervolgens werd er een doodsaaie film aangezet, die wel eeuwig leek te duren.. Toen die afgelopen was, begonnen ze als gekken door het huis rond te rennen. Ik hield m'n hart vast.. Al die dure schilderijen, beeldjes en andere dingen.. Goed dacht ik, zo lang Koki nog rustig in de keuken blijft zitten, zal het wel mogen en doodnormaal zijn, niks van zeggen dus. De tante kwam binnen met een goddelijke chocoladetaart, die lekker werd opgesmikkelt. Gelukkig hadden de meisjes daarna geen honger meer en hoefde ik niet om 10 uur nog te beginnen met pannenkoeken bakken. Ik ruimde samen met Koki het huis op en ging vervolgens relatief vroeg naar bed om de volgende dag naar Lissabon te gaan!

Zaterdag om half 7 stond ik op en vervolgens vertrok ik met 4 meiden en een gehuurde auto naar Lissabon, Portugal. Na 5,5 uur waren we eindelijk aangekomen in een super leuk en mooi hostal. Al meteen leuke mensen ontmoet en er hing een goede sfeer. 's Middags zijn we de stad in gegaan en hebben we aan de rivier gezeten. Het was weer eens heerlijk weer! 's Avonds zijn we in ons hostal onze 'free drink' gaan nuttigen en kwamen we al gauw in contact met een aantal Amerikanen die nota bene in Amsterdam studeren op dit moment. Het was super gezellig en we werden door een andere Amerikaan, die werkt in het hostal, meegesleept naar de mini dansvloer om wat jaren 90 moves te showen. Na een tijdje vertrokken we met een groep naar Barrio Alto, een wijk waar 's avonds wordt gegeten en gedronken en dan vooral op de straat. We bleven daar een tijdje en ontmoetten nog meer mensen, vervolgens gingen we naar een mini club waar we nog een aantal uurtjes bleven dansen.

Zondag hebben we eerst even rustig aan gedaan en zijn we vervolgens weer de stad in gegaan. We hebben een kasteel bezocht en zijn met een hele oude tram gegaan. Ook hebben we een tijdje aan de rivier gezeten en lekker genoten van het zonnetje. Eigenlijk hadden we daarna zin in wat Portugees eten, maar uiteindelijk belandden we bij de mac donalds.. Wel zo makkelijk hihi! Om 7 uur vertrokken we weer naar 'huis'. Onderwegzagen we twee jongens in het tankstation , waar we verder niet mee hebben gepraat. Maar een half uur later, toen we weer aan het rijden waren, haalden ze ons in en hielden een briefje tegen de ruit; 'Next stop?'. Wij moesten sowieso tanken dus even later ontmoetten we ze daar. Het waren twee super aardige Portugeese jongens die in Marbella studeren. We wisselden facebook contacten uit en zullen ze snel een keer gaan ontmoeten in Marbella of ze komen naar ons toe.

Uiteindelijk waren we om 1 uur thuis. Gelukkig had ik vandaag voor het eerst geen spaanse les op maandag, omdat ik naar het hogere klasje ben gegaan wat op dinsdag en donderdag is.Morgen heb ik eerstflamencoles en vervolgensmoet ik snel fietsen om op tijd te komen voorspaanse les. Deze week/weekend staat er nog niet veel bijzonders op het programma. Behalve 5x naar de sportschool gaan en hopelijk een bezoekje aan het strand. Volgende week dinsdag komtTessa me bezoeken voor een week en ik kan echt niet wachten!!! Mijn volgende weblogzal dus komen na haar bezoek

Un beso grande y buenas noches!

El fin de semana con papa y Manuel

Holaaaa!

Weer een goede reden voor een nieuw berichtje op mijn weblog; papa en Manuel zijn op bezoek. Vrijdagmiddag was ik lekker vrij, dus ging ik alvast naar Sevilla. Zaterdagochtend haalde ik papa en Manuel op van het vliegveld en vervolgens vertrokken we met onze gehuurde auto richting Córdoba.
Onze eerste stop was in Carmona, een mooi plaatsje vlakbij Sevilla. Daar liet ik papa en Manuel meteen de spaanse tapas proeven. Het was heerlijk weer en we genoten in het zonnetje.

Vervolgens vertrokken we en reden we naar Córdoba. Papa had een hotel midden in de stad geboekt, waardoor de navigatie ons door alle smalle straatjes wees en we vervolgens geen parkeerplek konden vinden. Toen het eindelijk gelukt was, gingen we nog even de stad in. 's Avonds lagen we al om tien (!!!!!!) uur op bed, wat voor mij natuurlijk erg bijzonder is voor een zaterdagavond. Hierdoor waren we de volgende dag wel weer fris en fruitig. Het was niet mogelijk te ontbijten in het hotel, dus moesten we eerst nog op zoek naar een café om te ontbijten. Gelukkig is dat in Spanje heel makkelijk te vinden, veel mensen ontbijten buitenshuis. We kwamen terecht in een spaanse bar, waar we een typisch ontbijtje aten, heerlijk! Vervolgens hebben we nog wat rondgelopen en wat dingen bezocht, waaronder de mesquita. Ik had deze al gezien, maar ik ben nog steeds onder de indruk van dit prachtige bouwwerk.

Rond één uur vertrokken we naar Granada, wat nog aardig een stukje rijden was. Ook daar hadden we weer een hotel midden in het centrum en konden we meteen na aankomst op stap. Het leuke van Granada is dat er veel studenten zijn, waardoor je dus bij ieder drankje gratis tapas krijgt, aangezien studenten over het algemeen arm zijn, zoals we allemaal wel weten... Na een aantal drankjes en dus een aantal tapas, zit je eigenlijk al vol en hoef je geen avondeten meer. En dat maar voor een paar euro!!! Verder hebben we zondag de stad bekeken, rondgelopen en lekker gegeten. Granada is echt een prachtige stad vind ik! Het ligt aardig in de bergen(nog geen 40 min verderop is ook een skigebied) en er hangt een heerlijke sfeer. Daarnaast is in Granada het alhambra, wat prachtig is enbekend over de hele wereld.

Maandag zijn we met een busje daarheen gereden en hebben we het uitgebreid (3 uur!!) bekeken en het was echt heel mooi! Ook heb je vanaf daar een prachtig uitzicht over de stad en de hele omgeving. 's Middags zijn we weer terug de stad in gegaan en zijn we vanuit daar met het busje naar een uitzichtpunt gereden. Vanaf daar kan je het Alhambra perfect zien en mooie plaatjes schieten. In de loop van de avond zijn we naar de straat van ons hotel gegaan waar we weer lekker tapas hebben gegeten.

Dinsdagochtend hebben we eerst nog heerlijk ontbeten in het hotel en vertrokken we vervolgens richting Ronda. Hier was ik al eerder geweest, maar de brug in Ronda is zo prachtig dat ik die graag nog eens wou zien. Het was alweer super lekker weer en ondertussen waren we al aardig verkleurd. We hebben nog wat gegeten in Rondaen daarna vertrokken we naar Jerez om mij af te zetten. Papa is nog even mee naar binnen geweest om het huis te bekijken, maar daarna vertrokken ze naar Cádiz. Daar verblijven ze nunog éénnacht en morgen gaan ze naar Sevilla.

Ik heb erg genoten van de tijd met papa en Manuel, nu is het wel weer even raar om alleen te zijn. Gelukkig hebben zetwee nederlandse kazen en twee pakken stroopwafels meegenomen, dus blijf ik nog even in het nederlandse sfeertje.
Vandaag had ik weer spaanse les en ik kreeg goed nieuws; ik mag naar het hogere klasje samen met een andere au pair.. Dus helemaal happy! Dat hebben we natuurlijk uitgebreid gevierd met een lekkere lunch. Vandaag is Angela nog vrij en zijn we gezellig the sound of music aan het kijken. Ook zijn we net naar een vrouw geweest om haar maten op te meten voor een flamencojurk voor de feria in Jerez. Ik krijg er als het goed is ook één van de familie, maar dan wel een oude helaas. Nieuwe zijn onbetaalbaar voor mij.

Voor de rest staan er alweer leuke dingen op het programma! Volgende week gaan we als het goed is naar Lissabon met een aantal meiden en over minder dan drie weken is Tessa hier al! Nu het weer zo lekker wordt is het extra genieten en op dit moment wil ik hier echt niet weg.. Nog even goed genieten dus, want de tijd vliegt!!!

Hasta luego!

Een dagje uit jagen...

Lieve vrienden en familie,

De aanleiding van dit weblog is; een dagje uit jagen met mijn gastvader en Angela. Ik zou eerst met drie meiden naar Lissabon gaat voor een weekendje, maar dat ging op het laatste moment niet door. Ineens had ik dus het hele weekend vrij en besloot ik mee te gaan jagen.

De avond van te voren was ik druk bezig met een geschikte jagersoutfit uitzoeken. Op allerlei foto'shad ik al gezien dat iedereen speciale groen/grijs/bruine kleren draagt, dus kon ik niet achterblijven.
We stonden 's ochtends om acht uur op en om tien uur arriveerden we in 'the country'. Het is het land van één van de ooms, waar je wel uren in rond kan rijden, zo enorm groot! Na vijftien minuten erin rondrijden,kwamen we aan bij het 'countryhouse'. Er waren al een stuk of twaalf mensen, allemaal familie. Natuurlijk was er ook een huishoudster die voor iedereen ontbijt aan het maken was. Daarnaast stonden alle drankflessen om tien uur al op tafel, voor een goede borrel voor de mannen. Ik wist niet wat ik meemaakte.

Na het ontbijt en nadat iedereen wist waar die naartoe moest, gingen we in de auto op pad naar onze plek. Eenmaal aangekomen bleek dat mijn gastvader alleen het geweer van Angela (ja ze heeft een eigen geweer!!!!!) had meegenomen en die van hemzelf vergeten was, lekker handig!!!!! Uiteindelijk heeft hij wat kunnen regelen en voordat ik het wist werd ik aan het werk gezet met een verrekijker, op zoek naar beestjes. De honden werden losgelaten om alle beesten wakker te maken en zodra ze er één gevonden hadden, begonnen ze te blaffen.

Ondertussen waren we allemaal druk op zoek naar een hert, zwijn of iets anders wat we neer konden schieten. Na een uur kwam er eindelijk iets voorbij rennen. Angela en Boly begonnen druk te schieten.
Ongelofelijk dat een kind van negen al weet hoe dit moet. Al twijfelde ik er zwaaraan of ze het eigenlijk wel kan, want zeraakte bijna haar eigen vader, ik schrok me dood! Het hert werd geraakt en na nog een schot viel het neer, tranen sprongen in mijn ogen.'Hebben ze echt zojuist doodleuk een beest vermoord?' 'Ja!' Ongelofelijk......

Drie en een half uur later en twee doden herten en een zwijn verder, waren we klaar. Vervolgens aan mij de taak om naar één van de herten te lopen, die ondertussen al half verscheurd en opgegeten was door de honden, om daar een stok neer te leggen met roodwit-lint eraan, zodat de mannetjes wisten dat daar een beest lag die ze mee moesten nemen. Nou mij niet gezien hoor, als ik ergens niet van hou is dát het wel.. Gelukkig was daar Angela, die doodleuk naar het beest toe liep.

Eenmaal weer aangekomen bij het huis, begon iedereen elkaar te vertellen wat ze hadden geschoten vandaag. Er stond alweer heerlijk eten klaar en een gezellige lunch volgde. Er was een tafel voor de kinderen, waarvan ik dacht dat ik daar aan zou gaan zitten. Maar nee, ik mocht gezellig bij tien mannen aan de tafel zitten, waar de wijn rijkelijk vloeide. De hele familie is heel aardig en iedereen is heel geïnteresseerd. Vervolgens werd me gevraagd of ik 'een goeie maag heb'. Want ja, net na de lunch, waren alle 20 gedode herten en 2 zwijnen verzameld en bij het huis neergelegd.Iedereen ging die kant op om de aanwinsten te bekijken. Vervolgens kwamen er twee mannen van een vleesbedrijf die alle dieren in stukjes begonnen te hakken, afschuwelijk gezicht. Het hoofd en de benen worden eraf gehakt en het hele beest werd leeggehaald. Vervolgens wordt het vlees gekocht door deze mannen en weer doorverkocht. Er waren trouwens zelfs drie zwangere herten, dus er waren ook drie mini bambi's, snifsnif... Angela en de neefjes stonden gewoon doodleuk ermee te spelen en liepen tussen alle dode beesten door, alsof het doodnormaal is. Ondertussen werden er allemaal foto's gemaakt van de aanwinsten, ook ik mocht niet achterblijven en moest met het mooiste hert op de foto.

De rest van de avond werd er heel veel gedronken en gepraat over de dag. De mannen werden ondertussen aardig aangeschoten. Om half acht werden we het huis uitgezet en ben ik met een oom, zijn zoontje, Angela en Boly wat gaan eten bij een pizzeria. Om elf uur waren we pas thuis!!

Het was een hele ervaring en het heeft me erg aan het denken gezet. Ook mijn foto van de herten op facebook maakte nogal wat los bij mensen. Het is een wereld opzich en ik sta absoluut niet achter het jagen voor lol. Maar ik kan me wel voorstellen waarom mensen dit als hobby hebben. Het was een gruwelijk gezicht hoe de beesten in stukken werden gehakt. Maar van mezelf mocht ik hier niet over zeuren want ik eet ondertussen ook gewoon vlees. Maar als het erop aankomt waar het vandaan komt willen we het niet zien of weten, aardig hypocriet dus eigenlijk. De reden waarom ik dus mee ben gegaan is dat ik zoveel mogelijk van de cultuur en de gewoonten van mijn famillie wil meekrijgen. Dit hoort bij hun, dus ook dit wilde ik eens meemaken.

Nou goed, een hele ervaring rijker ben ik dus weer!
Er verschijnen straks ook nog wat foto's op mijn weblog voor de geïnteresseerden.

Hasta luegoooo,

Upper class Jerez

Alweer een update vanuit Spanje! Dit keer naar aanleiding van twee gebeurtenissen van de week; gister een voetbalavond bij de tante en afgelopen zondag is de vader van mijn gastvader overleden. Door dit beide voelde ik de aandrang jullie iets meer te vertellen over hoe mijn gastfamilie werkelijk in elkaar zit. Te beginnen bij mijn gastmoeder;

Koki heeft vier zussen, waarvan er drie midden in het centrum van Sevilla wonen (in een enorm huis natuurlijk, met huishoudsters!!!). Het is geweldig om alle vijf de zussen bij elkaar te zien, ze zijn allemaal totaal verschillend en lijken qua uiterlijk totaal niet op elkaar. Alle zussen hebben drie of vier kinderen. De moeder van Koki woont ook in het centrum van Sevilla, daar heb ik wel eens gelogeerd. Het huis is enorm en er woont dus ook een huishoudster bij haar in om alles te onderhouden en voor haar te koken. Daarnaast heeft de moeder nog een zogenaamd 'countryhouse', een enorm kasteelachtig landgoed en een 'beachhouse' waar de familie zich vaak verzamelt in de zomer. Uiteraard nemen de zussen hun huishoudsters mee, zodat ze niet zelf hoeven te koken.

Één zus van Koki woont vlakbij Jerez, in 'Rio Viejo' (oude rivier; deze naam is niet voor niets, er loopt een rivier langs het huis/land). Het huis is heel groot, de eerste dag was ik al meteen de weg kwijt, er is een enorm zwembad en er woont een huishoudsterén een tuinman (die ook het land doet) bij hun in.De man vande zusis een enorm fan van jagen, overal in het huis hangen dus geweien van herten en hangen er andere opgezette dieren. Best een gruwelijk gezicht als het donker in huis is, moet ik eerlijk zeggen. De zus heeft vier kinderen, waarvan er altijd maar twee thuis zijn. Een nichtje (17) en een neefje (10). Hun oudste zoon is afgelopen zomer om het leven gekomen en het is hartverscheurend te zien, hoedit gezinhieronder lijdt. Aan de andere kant is het wel weer mooi te zien, hoe deze helefamilie, die heel echt is, met het verlies omgaat. Er isookbijna elke weekeen mis in de kerk voor hem, in Jerez of Sevilla.

Gister was ik bij de tante om 'El clásico' (Real Madrid-Barcelona) te kijken. Angela, mijn gastouders en ikkwamen daar rond negen uur aan. We hadden vage schelpdiertjes voor het diner meegenomen. Maar voor dat het zover was, gingen we nog naar het kleine kerkje (privékerkje ja!!!!!!!!) die aan het huis vast zit. (nog nooit een huis gezien met een eigen kerk eraan vast, maar dit zal vast aan mij liggen?!?!) Vervolgens was er door het neefje van 10 een heel gebrabbel in het Spaans, waar ik niks van snapte. Na een halfuur, ploften we met zijn allen op de bank neer en de tv ging aan. Er was typisch spaans eten; ham, vis en schelpdieren. Ik heb zelfs zo'n raar glibberig schelpbeestje (met tegenzin) geprobeerd, maar ik moet toegeven; het was lekker!!! Het was ontzettend leuk om te zien hoe mijn gastmoeder Madrid aanmoedigde en haar zus Barcelona aanmoedigde. Wat een gekakel en gesnauw zeg. Gelukkig was het uiteindelijk gelijkspel en heeft dus niemand 'zijn zin gekregen'.

Nu mijn gastvader;
Boly (de bijnaam van mijn gastvader) heeft 8 (!!!) broers en zussen. Hier in Spanje zie je nog veel meer grote gezinnen dan in Nederland. Een aantal wonen in Jerez, maar ook zitten er een paar in Madrid, Córdoba en Marbella. De moeder van Boly woont hier bij ons op de hoek, net zoals één van zijn broers. De familie van Boly ken ik minder goed dan de familie van Koki. Wel blijkt het dat ook zij een aantal buitenhuizen hebben, wat heel normaal hier schijnt te zijn. Nouja, normaal is het denk ik alleen in het rijke wereldje van Jerez en omstreken. Ik blijf me elke dag weer verbazen van de rijkdom en luxe van deze gehele familie.
Het jongste broertje van Boly, die hier om de hoek woont, schijnt ook weer getrouwd te zijn met zijn achternichtje. Ik geloof dat het hier heel normaal is dat familie met familie gaat. De vrouw van hem is ook weer de kleindochter van 'dé meneer Alvaro Domecq', waar mijn straat naar is vernoemd en waarvan een standbeeld staat aan het einde van de straat. Deze beruchte Alvaro Domecq schijnt een van de oprichters van de beroemde paardenrijschool te zijn. Volgen jullie het nog???

Vorige week dinsdag hoorde ik plotseling dat de vader van Boly weer in het ziekenhuis in Córdoba lag. Koki en Boly gingen hier dus zo snel mogelijk heen en zijn tot zondag gebleven. Angela sliep bij haar tante in Rio Viejo, dus ik heb zo ongeveer de hele week niet gewerkt. Zondag kwamen ze thuis met het nieuws dat de man was overleden. Op maandag volgde de begrafenis én een enorm stuk in de krant over de man. Hij schijnt één of andere beroemde zakenman hier geweest te zijn en mede-oprichter van de paardenschool (als ik het allemaal goed begreep).

Al met al, realiseer ik me met de dag weer meer, in wat voor ander wereldje ik hier ben beland. Daarnaast realiseer ik me dat een grote familie, een hechte familie, echt heel bijzonder is. Het is niet alleen heel gezellig, maar bij mindere dingen in het leven zie je ook hoe belangrijk het is dat je elkaar hebt. Stiekem kan ik soms wel wat jaloers zijn op deze families, zowel die van Koki als die van Boly.

Op dit moment zijn Koki en Boly naar een mis voor de vader van Boly. De lerares van Angela is er nu, maar ik mag zo weer aan de bak. Ik laat het dus hierbij en hoop dat jullie nu wat meer weten over de gehele familie..

Liefs, Anna

Genoeg reden;

Lieve vrienden en familie,

Ik schaam me diep dat ik al zo lang niks meer op mijn weblog gezet. Ik ben vandaag precies vier maanden in Spanje, maar ondertussen ben ik ook tien daagjes in Nederland geweest, om kerst te vieren. De ochtend van oud&nieuw ben ik weer naar Spanje gevlogen en heb ik oud&nieuw op zijn Spaans gevierd met mijn gastfamilie. Twee dagen later zat ik alweer in Madrid met Solange (een andere au pair uit Gelves). En afgelopen weekend was Anne hier. Al met al dus genoeg reden om weer een bericht te schrijven. Ik probeer niet al te gedetailleerd te vertellen, aangezien ik dan wel heel lang bezig ben en jullie vast niet meer zo geboeid zullen zijn.

Dinsdag 20 december vloog ik héél vroeg naar Nederland, waar mama en Tessa mij kwamen oppikken. Ik heb heel veel dingen gedaan in de tijd dat ik in Nederland was. Ik ben naar het Almere College geweest, om even mijn gezicht te laten zien en wat te kletsen met leraren. Een paar keer heb ik lekker bij Moellies aan de thee en warme chocolade melk gezeten. Ik heb mama geholpen op de kerstmarkt voor de Bondekoschool in Uganda. Ik ben naar Amsterdam geweest, oma bezocht en natuurlijk heb ikuitgebreid kerst gevierd en mijn lieve vrienden/vriendinnen weer gezien. Ik heb optimaal genoten van de dagen thuis, waardoor het ook weer even slikken was weer naar Spanje terug te gaan.
Op de ochtend van de 31ste vloog ik terug met Solange en een andere au pair. Ik kon geen contact krijgen met mijn gastmoeder en was erg zenuwachtig of ik wel opgehaald werd vanuit Sevilla of uberhaupt terug zou kunnen naar Jerez. Uiteindelijk ben ik met de trein vanuit Sevilla naar Jerez gegaan en werd ik daar met open armen ontvangen. Want wat hadden ze me gemist, vertelden ze me.

's Avonds gingen we bij de vader van Boly (mijn gastvader) oud&nieuw vieren. Boly heeft acht broers/zussen, die allemaal kinderen hebben en die hebben soms ook alweer kinderen. Volle bak dus! Eerst kwam de kerstman nog langs, kregen de kleintjes cadeautjes en alle, ja alle 30 nichtjes en neefjes een hoop geld. De vader van Boly is erg slecht, dus gingen we niet náár de kerk, maar kwam de pastoor bij ons thuis. Na de mis kwam al het lekkere eten op tafel en voordat ik het wist zaten we om vijf voor twaalf voor de tv. Iedereen met 12 druiven in zijn handen, want zodra het twaalf uur is, slaat de klok 12 keer en bij iedere slag moet je een druif naar binnen gooien. Een hele prestatie om deze druiven tegelijkertijd in je mond te houden en op te eten, al zeg ik het zelf.
Om één uur ging ik naar huis en kwamen twee au pairs naar mij toe en dronken we wat. Uiteindelijk zijn we met alle au pairs om drie uur uitgegaan in de club vlakbij mijn huis. Om negen uur lag ik eindelijk in bed, aardig verrot was ik de volgende dag, maar het was zeker een geslaagde avond.

Twee januari ging ik alweer naar Solange toe en de volgende ochtend vroeg vertrokken we naar Madrid. Ik voelde me de avond ervoor al niet zo lekker en eenmaal in de bus begon het er toch erg op te lijken dat ik griep had. Twee dagen heb ik hier heel erg last van gehad, maar door mijn wonderlijke citroensapjes en wat medicijnen heb ik toch Madrid kunnen ontdekken en kunnen genieten.We verbleven drie nachtjes in een erg leuk hostal, vlakbij het centrum, meteen keuken om zelf te koken, veel verschillende nationaliteiten en elke avond werd er een pubcrawl georganiseerd. Hier hebben wij de laatste avond aan meegedaan, toen ik me weer een stuk beter voelde. Er deden heel veel jonge mensen mee, uit allerlei landen, echt super leuk! We hebben drie dagen door de stad gewandeld en van alles gezien en gedaan, zoals; Pradomuseum, Palacio real, Plaza mayor, Gran via en ga zo maar door. Alle kerstversieringen hingen nog in de stad, omdat de Spanjaarden op 6 januari nog 'drie koningen' vieren. Op onze laatste avond, 5 januari, was er een enorme parade in de stad ter gelegenheid van de 'drie koningen'. Op vrijdagmiddag gingen we weer terug met de bus naar Sevilla. Eenmaal aangekomen bij de bus, kon ik mijn portemonnee nergens vinden, waarschijnlijk is deze gestolen of ben ik hem in alle haast verloren, ik kan me niet herinneren wat er gebeurd kan zijn. Hierdoor had ik dus geen busticket, geen geld, geen ID-kaart en ook het sleuteltje van mijn koffer, waar weer mijn huissleutel in zat, was weg. Na veel stress en gedoe ben ik uiteindelijk toch nog veilig in Jerez aangekomen.
Voor een uitgebreider verslag over Madrid; zie Solange haarweblog: http://solangeinspanje.reismee.nl/reisverhaal/174698/visitar-madrid-/

Afgelopen weekend was Anne hier, tot en met gisterochtend. We hebben het gezellig gehad en het was leuk haar mijn leventje te kunnen laten zien. We zijn naar Sevilla geweest, want daar kwam Anne zaterdag aan. Zondag gingen we naar Cádiz, waar al voorbereidingen zijn voor het carnaval, erg druk en gezellig in de stad was het, ondanks de hevige regenbuien. Maandag hebben we hier in Jerez een typisch Spaans ontbijt gegeten; churros con chocolate (chocolate=veel te zoete chocolademelk). Daarna is Anne mee naar Spaanse les geweest, vervolgens gingen we naar de grooste bodega van Jerez, om te zien hoe de productie van wijn nou eigenlijk in elkaar zit. Als afsluiter hebben we nog lekker bij een mexicaans restaurant gegeten met mijn vriend Antonio. Al met al erg leuke en drukke dagen, ik zal hier zo nog wat foto's van op mijn weblog zetten. (ook foto's van Madrid staan er al op)

Op dit moment kom ik weer een beetje in het goede ritme terecht. Maandag t/m vrijdag werken en drieochtenden per week Spaanse les. Voor de andere twee ochtenden ben ik nu op zoek naar flamencoles. Van het weekend maar even rustig aan, want er staan nog aardig wat dingen op de planning voor de komende weekenden. Er komen nog wat mensen mij opzoeken (waaronder papa waarschijnlijk!!!!), ik wil nog naar Granada en misschien naar Lissabon, er is carnaval in Cádiz en ga zo maar door...

Voor nu houd ik het even hierbij. Vergeet vooral niet mijn foto's te bekijken van Madrid en het weekendje met Anne.

Hasta luegooooooooo!

Het is zover!!!

Lieve vrienden en familie,

Gister was ik precies drie maanden in Spanje en morgen vlieg ik alweer naar huis!
Ik kan niet blijven zeggen; de tijd vliegt echt voorbij. Ik heb zeker zin om naar huis te gaan, maar vind het ook spannend. Ik heb iedereen zo lang niet meer gezien en aan Nederland ben ik ondertussen niet meer gewend. Ik ben nu langzamerhand een spaanse aan het worden.
Over een uurtje vertrek ik met de bus naar Sevilla, daar zal ik slapen en morgenochtend héél vroeg vlieg ik naar huis. Angela wou me heel graag uitzwaaien bij de bus, dus voor haar heb ik besloten pas later naar Sevilla te gaan vandaag. Koki haalt er zo van school en dan pikken ze mij op en gaan we naar het busstation.
Ik ga nu de laatste spulletjes inpakken en hopen dat ik niks vergeet. Het was nog een heel gedoe, aangezien ik teveel bagage had. (dat komt door al die kertcadeautjes!!!!)
Net hebben we nog met z'n allen gegeten en gingen we daarna op de foto voor de kerstboom, ((als jullie nieuwsgierig zijn, de foto's staan in de map; España.))

Ik houd het kort, want er zijn nog een aantal dingen die ik moet doen,
Ik hoop velen van jullie te zien deze/volgende week!!!

Feliz Navidad y Feliz año nuevo!

Anna

Solo nueve dias!

Holaaaaa,

Het is weer drie weken geleden dat ik voor het laatst wat geschreven heb en het duurt nog maar negen dagen voordat ik weer even thuis ben. Aan het begin van mijn avontuur, duurde het nog drie maanden voordat ik weer in Nederland zou zijn en nog negen maanden voor ik voorgoed terug zou zijn. Nu zijn het nog maar negen dagen, en wat is nou negen dagen? Ik ben heel blij dat ik naar Nederland ga, om iedereen te zien én natuurlijk kerst te vieren. Maar ondertussen ben ik ook bang om hier weer terug naar toe te gaan, wéér afscheid nemen van iedereen. Maar er staan ook alweer genoeg leuke dingen op het programma. Zo wil ik misschien de tweede week van de kerstvakantie naar Madrid, komt Anne langs in januari (erg leuk!!!!!), is er carnaval in februari en Feria in mei..

De weken voor Kerst zijn hier trouwens heerlijk! Het is nog warm, het zonnetje schijnt, af en toe zijn er een aantal regendagen, het échte kerstgevoel krijg ik dus nog niet echt. Ondanks de stad er prachtig uitziet, overal versieringen, lampjesen zogehete Nacimientos (levensgrote spaanse kerststallen). Zelfs de palmbomen hebben een soort jurkje van lichtjes aan. Ik vertelde Koki dat ik dat nog nooit eerder heb gezien; palmbomen met lichtjes voor kerst. Ze snapte niet zo goed waarom ik er zo van opkeek. 'Ja, we hebben geen palmbomen in Nederland, laat staan met lichtjes..' 'oohhhhhh????, hoezo niet?' Tsjaaa... koud kikkerlandje.....

Naast alle versieringen, wordt er de weken voor Kerstveel muziek gemaakt met een instrument wat ze Zambomba noemen. Zambomba is een soort trommel, daarnaast wordt er gitaar gespeeld, zingen ze en dansen ze flamenco. Het is de spaanse manier (en vooral de manier in Jerez) om kerstliedjes te zingen en gezelligheid te creëren. Overal in de stad worden Zambomba's aangekondigt en elke dag zijn er wel een aantal, vooral in het weekend zijn er veel. Het is geweldig om te zien, hoe men ineens in één grote familie verandert en samen muziek maakt en zingt, niks ingestudeerd, gewoon spontaan. Ik kan hier ontzettend van genieten en voor mijn gevoel is dit ook echt ietsspaans, wat ik zekermis in Nederland.

Op dat moment realiseer ik me weer dat ik echt gek ben op Spanje en dan vooral Andalusië. Het klimaat, de taal, de mensen, de gewoonten, spaanse fiestas; alles! (alhoewel... het eeuwige te laat komen, blijft me maar irriteren.) De spanjaarden zijn warme mensen en houden van veel gezelligheid. Ze kijken niet op hun klok, ze zijn niet zo bezig met de tijd als wij zijn. Het vervolg hiervan is dan weer dat ze te laat zijn, maar achhhh, wat maakt dat ook uit?! Ik merk dat ik zelf ook al een beetje spanjaard aan het worden ben. Laat eten, laat naar bed, te laat komen en spaanse fiestas. Het geeft me dan toch ook wel weer een geruststellend gevoel, dat ik na Kerst hier weer terugkom. Zodat ik er nog langer van kan genieten en nog meer dingen kan ontdekken.

Verder zijn de afgelopen weken als 'normaal' verlopen. De dag dat ik mijn laatste weblog schreef, ben ik met Koki en Angela naar Sevilla gegaan. Wezijn weer naar een mis gegaan envervolgens sliepen we bij de oma in de stad. Ik werd door een achterneef opgehaald enmeegenomen naar een ander enorm huis van een vriend. Één grote gezelligheid met alleen maar spanjaarden. Ik kende nog wat meiden van de vorige keer, dus datwas erg leuk! Om vier uur zijn we nog een keer in een club beland, dus op tijd lag ik er niet in. Devolgende dag washetregenregenregen. Koki en ik sjokten door de stadop onze hakken, metparaplu, door de stromende regen.We belanden uiteindelijk in een spaans kroegje, waar we heerlijke tapas aten.
Verder ben ik een weekendje met vijf andere au pairs naar Córdoba geweest. We hebbende stad van binnen en buiten gezien en in een cheap hostel geslapen. Het was erg gezellig, maar ook ergvermoeiend. Foto's van dit weekendje staan ook op mijn weblog, voor de geïnteresseerden.
Ik ben ook nog een keer op een maandag met Nina, een andere au pair en Antonio naar Antonio's buitenhuis geweest. Daar hebben we heerlijk spaans gelunchd, waar we met korte mouwen in het zonnetje zaten (eind november!!!). 's Avonds hebben we daar ook met zijn drieën gegeten en genotenwe van een drankjeen de openhaard. Wát een heerlijke spaanse dag....

Afgelopen week waren er twee fiestas, dinsdag en donderdag. Mijn gastfamilie bleef van zondag tot dinsdag in Sevilla, dus ik was ook maandag vrij. Woensdag en vrijdag was Angela ziek, dus was haar moeder ook zoveel mogelijk thuis. Wat betekent dat ik deze week amper een uurtje heb gewerkt.. Ik was aan het begin van de week lekker alleen thuis en Solange, een au pair vlakbij Sevilla, die ik op de aupairworkshop in Nederland heb ontmoet, kwam langs. Het was erg gezellig en heerlijk om lekker nederlands te kunnen praten. We hebben Jerez bekeken, van het zonnetje genoten,mexicaans gegeten, sinterklaas gevierd, zambomba's bekeken en uitgeweest..

Van het weekend heb ik aardig rustig aan gedaan.. Maar natuurlijk kon ik het niet laten heerlijk uit te gaan. Van de week moet ik nog vijf dagen aan de bak; werken, school en salsales. Het weekend wil ik misschien alvast naar Sevilla want dinsdag de 20ste (!!!!) vlieg ik 's ochtends vroeg naar huis.(wat begint het te kriebelen als ik het erover heb hihi)

Nu ga ik ervandoor, de familie is thuis en Koki begint in het spaans tegen me aan te ratelen.
Ik hoop velen van jullie te zien als ik in Nederland ben,
Hasta luegoooooooooooo!

Hoy estoy dos meses en España!

Het is vandaag 18 november, wat betekent dat ik vandaag precies twee maanden in Jerez woon. Al twee maanden heb ik geen nederlandse bodem onder mijn voeten gehad, gek idee!
Deze week heb ik vooral veel nagedacht over mijn verwachtingen, hoe het nu is én wat ik zou kunnen veranderen om het nog beter te hebben. De mailtjes en foto's die ik van Koki had gekregen toen ik nog in Nederland was, heb ik allemaal bekeken. Ik heb bijvoorbeeld goed doorgenomen wat zij van mij verwachtte en hoe het nu daadwerkelijk is. Ze verwachtten meer van mij, dan ik nu daadwerkelijk doe. De huishoudelijke taken die zij noemden, hoef ik namelijk helemaal niet te doen, want Mercedes is er. Zelfs mijn eigen kamer en badkamer hoef ik niet schoon te maken, dat doet zij. Daarnaast wilden ze specifiek een au pair voor Angela om engels te leren. Het blijkt ook dat ik eigenlijk niet meer ben dan een huiswerk/vermaakhulpje. Het deel van 'een kind verzorgen', wat ik wel verwachte, is haast niet aanwezig. Sommige avonden in de week zijn Koki en José Maria beiden niet thuis, dus dan eet ik alleen met Angela. Ik hoef dan niet te koken, alleen wat op te warmen wat al bereid is door de huishoudster. Wanneer ik voor een gezin zou werken met jongere kinderen, zou het zeker veel meer werk zijn dan dat het nu is. Dan moet je ook vaak in de ochtenden werken en ben je er veel meer om voor het kind te zorgen.
Van te voren verwachtte ik dat ik meer zou moeten doen, maar dat valt heel erg mee. Soms vind ik dat wel jammer, maar meestal is het heerlijk om zoveel vrije tijd te hebben en het 'au pair zijn' meer als bijzaak te hebben hier.

Toen ik het eerste mailtje vanKoki las, voelde ik al meteen een klik en kreeg ik de indruk dat het een hele lieve vrouw was. Dit blijkt ook absoluut zo te zijn. Koki is een schat en alle andere familie en vrienden ook. Ik dacht altijd dat spanjaarden wat arrogant konden zijn als hetom buitenlanders of nieuwkomers ging, maar dat heb ik nogniet gemerkt. Ik ben echt een deel van de familie, ik zitsoms gezellig samen metze op de bank of ik ga mee metfamilieuitjes.Koki is ook vaak thuis n volgens mij vindt ze het ook wel gezellig dat ik er ben. Dit is wel iets wat ik heel erg hoopte, een lid worden van een spaanse familie, om op deze manier megoed thuiste voelen en de spaanse cultuur te leren kennen. Ik merk dat ik bijna de enige ben vanalle au pairs die dit zo sterk heeft. De meesteau pairs zijner puur om te werken en na werktijd doen ze hun eigen ding en daar blijft het bij.

Wat ik niet wist toen ik hier kwam, was dat er zóveel au pairs waren. Er zijn er ondertussen alweer een paar naar huis en een aantal bijgekomen, maar we zijn nu met zijn 10'en. Wat dus betekent dat er altijd wel iemand is om iets leuks mee te doen en er vaak uitjes worden georganiseerd in het weekend. Ik zou me nu achteraf niet kunnen voorstellen hoe ik anders mijn vrije tijd hier door zou moeten komen. Hetenige minpunt is dat er acht duitse meisjes zijn, dus het grootste gedeelte van de tijd wordt er duits gepraat. Maar ook wel weer goed voor me, zo leer ik niet alleen spaans maar ook duits.

Ik heb samen met een andere au pair ook een spaanse goede vriend, Antonio. Hij werkt in een bar van familie van mijn José Maria. Daar kom ik regelmatig om gezellig te kletsen en tegelijkertijd mijn spaans te oefenen. Ook ben ik een keer uit geweest in Sevilla met wat neven van de familie, dus ik heb al wel wat contact met spanjaarden, maar niet genoeg vind ik. Het zou beter zijn om meer met spaanse jongeren om te gaan dan zo vaak met de andere au pairs, hierdoor zou mijn spaans sneller vooruitgaan. Maarhet is het ook moeilijk om contact te leggen met spaanse jongeren, vooral de meisjes kijken wat op me neer en haast niemand spreekt engels en ik weinig spaans.

Vandaag heb ik wel weer spaanse les gehad en ik heb de oefentest van niveau A2 van spaans met 90% gehaald! Er zijn zes niveaus; A1, A2, B1, B2, C1 en C2. Ik ben begonnen met niveau A1 en zal volgende week aan niveau B1 beginnen. Op dit moment heb ik dus het basisniveau, maar niveau B1 heb ik ook al aardig onder de knie. In mei ga ik proberen de test van B1 of eventueel zelfs B2 officieel te halen. Het spaans leren gaat dus goed, maar had stiekem gehoopt dat het spreken al makkelijker zou zijn. Het is moeilijk omdat je alles met elkaar moet combineren en een goedlopende zin moet proberen te maken.

Na twee maanden ben ik al zo gewend aan mijn spaanse leven en alles valt reuze mee. Ik vind dat ik een erg goede keuze heb gemaakt, om niet te gaan studeren, maar een jaar hierheen te gaan. Je leert veel en wordt ergzelfstandig. Ik heb nooit last van heimwee, dus voor mij is het ook makkelijk om langer van huis te zijn. Al mis ik natuurlijk af en toe wel mijn lieve familie en vrienden! En af en toe mis ik zelfs het koude en saaie Nederland. Maar over een maand kom ik voor een dikke week naar huis, dus kan ik iedereen weer even zien en genieten van de kou in Nederland! Stiekem hoop ik natuurlijk ook dat er nog wat mensen mewillenop komen zoeken volgend jaar. Wel moet ik toegeven dat ik zeker geluk heb met mijn gastgezin. Lang niet iedere au pair heeft het zo goed als ik en integreert zo makkelijk in een nieuwe familie. Ik ben mijn gastfamilie dus ook erg dankbaar! Op dit moment moet ik er ook niet aandenken mijn gastfamilie te verlaten en terug te gaan naar Nederland. Ik wil nog zoveel zien en leren hier!!!

Nu ben ikdruk bezig met een kort filmpje maken voor de terugkomdag van het Almere College. Zo kan ik de leerlingen die nu in het examenjaar havo/vwo zitten, laten zien wat je ook kan doen na je middelbare school. Vanavond ga ik met Koki en Angela naar Sevilla. We gaan eerst naar een mis en daarna ga ik misschien uit met wat neven. We slapen bij Koki's moeder of zus en zullen morgen de stad in gaan.. Voor nu hou ik het dus hierbij.

Ik wens iedereen een heel fijn weekend en hasta luegooooooo!