En alweer is het precies een maand geleden dat ik voor het laatst wat van me heb laten horen.. Het klinkt behoorlijk cliché, maar de tijd vliegt echt. Over een weekje zit ik hier alweer twee maanden. Na al bijna twee maanden voelt dit nu echt als mijn nieuwe leventje, daardoor heb ik ook niet zo snel meer de neiging wat op mijn weblog te zetten, want alles wordt nu zo normaal voor mij. De afgelopen weken zijn aardig hetzelfde verlopen. Maandag, woensdag, vrijdag: spaanse les, sinds vorige week heb ik nu op dinsdag en donderdag ook salsales. Elke dag staat er dus iets op het programma. De salsalessen zijn erg leuk, ik heb les samen met twee andere au pairs en de lerares is erg aardig. Ze vroeg ons al meteen of we het leuk vonden om eens naar een salsafiësta mee te komen. Na mijn lessen kom ik thuis om te lunchen met mijn gastmoeder en/of gastvader en dan is het alweer bijna tijd om te werken. Om kwart over vijf race ik naar de bus om Angela op te halen. We eten wat en we gaan aan de slag met huiswerk. Op dinsdag en donderdag is haar lerares hier, dus dan heb ik van half zes tot half zeven nog een uurtje rust. Angela doet er erg lang over om haar huiswerk te maken, gemiddeld zo'n 1,5 uur, wat voor een kind van negen aardig lang is lijkt me! Voordat ze klaar is, is het bijna acht uur.. Dan neemt ze haar douche en om negen uur eten we. Er blijft dus amper tijd over om te spelen en echt kind te zijn. Ik zie hier wel een groot verschil met Nederland. Kinderen in Spanje hebben lange dagen op school, moeten veel huiswerk maken én het niveau is naar mijn idee veel hoger.

In de weekenden ben ik tot nu toe altijd nog vrij geweest, één keer heb ik huiswerk gemaakt op zaterdagochtend maar dat duurde niet langer dan een uurtje. Het weekend na mijn laatste bericht op mijn weblog ben ik met mama en Maarten op stap geweest. Het was heerlijk om weer even bij hun te kunnen zijn en vooral lekker nederlands te kunnen praten. We hebben veel kleine pueblos blancos (witte dorpjes)bekeken en we zijn naar Ronda gegaan, een prachtig stadje. Het weekend daarop ben ik met vijf andere au pairs naar Sevilla gegaan, een stad om verliefd op te worden. Het stikt van de mooie gebouwen en de sfeer is heerlijk. Sevilla is absoluut een aanrader voor een citytrip. We zijn met 6 meiden hopeloos op zoek gegaan naar een hostel om de nacht van zaterdag op zondag door te brengen, wat aardig onmogelijk was omdat we natuurlijk veel te laat waren. Uiteindelijk waren we opgesplitst in twee hostels en hebben we maar vier uurtjes kunnen genieten van ons hostel, aangezien de uitgaansavonden in Spanje aardig lang duren.

Het weekend hierop ben ik op vrijdag met mijn gastmoeder en Angela meegegaan naar Sevilla. Mijn gastoma heeft drie huizen, één in 'the countryside', een beachhuis en een huis midden in de stad. Stuk voor stuk enorme huizen waar de hele familie kan komen logeren. Ik sliep bij een zus van mijn gastmoeder, die net als mijn gastoma midden in de stad woonde. We gingen om acht uur met zijn allen naar een mis voor de overleden neef en vervolgens had ik al veel aanspraak met andere neven en nichten. Ik werd meteen uitgenodigd om met hun uit te gaan en een uurtje later werd ik al opgehaald op de scooter en tourden we voor ik het wist door heel Sevilla. Een avond uit met spanjaarden is echt heel anders en super leuk! Vorige week waren er twee vrije dagen voor Angela, in verband met Halloween. Ik hoefde dus maandag en dinsdag niet te werken, heerlijk!
Afgelopen weekend was de Santo van Angela, dat is iets katholieks waarbij ze de verjaardag van de naam Angela vieren. De santo Angela was op die dag.. Kinderen vieren hier dus hun verjaardag en hun Santo. Er waren wat vriendinnetjes uitgenodigd en ik heb samen met mijn gastmama de lunch voorbereid. Vervolgens zijn we naar de film 'phineas y ferb' gegaan. Een tekenfilm die men ook in Nederland kent, maar uiteraard heb ik hem in het spaans moeten kijken, wat toch wat moeilijker was dan gedacht.

Afgelopen week heb ik elke dag gewerkt en had ik ook elke dag wel iets anders te doen; salsa- of spaanse les. Ook was de verjaardag van Koki (gastmoeder) van de week, wat ik dus niet wist... 's Avonds om negen uur waren ze thuis en begon Angela te zingen, toen realiseerde ik dat het de verjaardag van Koki was. Niet zomaar een verjaardag, ze was 50 geworden. Donderdag heb ik een kaartje en cadeau gekocht en op het kaartje ook geschreven hoe dankbaar ik was met hun als gastfamilie en vooral Koki als gastmoeder. Ze vond het heel fijn om dit te horen en vertelde mij dat ik als een nieuw familielid was voor hen en dat ze erg tevreden waren, wat mij erg goed deed!

Vandaag is het alweer vrijdag én elf november. In Spanje kennen ze ook de Saint Maarten maar hier doen ze niet aan 'langs de deuren leuren voor snoep' zoals in Nederland.. Toch heb ik er nog even van kunnen genieten door met papa geskypet te hebben, waar vervolgens de kindjes langs de deur kwamen en ik ze kon horen zingen.

Nu zijn net mijn gastouders thuis en zit ik nog gezellig even met ze op de bank.Ik laat het dus voor nu even hierbij maar laat gauw weerwat van me horen!

Buenas Noches!