Alweer een update vanuit Spanje! Dit keer naar aanleiding van twee gebeurtenissen van de week; gister een voetbalavond bij de tante en afgelopen zondag is de vader van mijn gastvader overleden. Door dit beide voelde ik de aandrang jullie iets meer te vertellen over hoe mijn gastfamilie werkelijk in elkaar zit. Te beginnen bij mijn gastmoeder;

Koki heeft vier zussen, waarvan er drie midden in het centrum van Sevilla wonen (in een enorm huis natuurlijk, met huishoudsters!!!). Het is geweldig om alle vijf de zussen bij elkaar te zien, ze zijn allemaal totaal verschillend en lijken qua uiterlijk totaal niet op elkaar. Alle zussen hebben drie of vier kinderen. De moeder van Koki woont ook in het centrum van Sevilla, daar heb ik wel eens gelogeerd. Het huis is enorm en er woont dus ook een huishoudster bij haar in om alles te onderhouden en voor haar te koken. Daarnaast heeft de moeder nog een zogenaamd 'countryhouse', een enorm kasteelachtig landgoed en een 'beachhouse' waar de familie zich vaak verzamelt in de zomer. Uiteraard nemen de zussen hun huishoudsters mee, zodat ze niet zelf hoeven te koken.

Één zus van Koki woont vlakbij Jerez, in 'Rio Viejo' (oude rivier; deze naam is niet voor niets, er loopt een rivier langs het huis/land). Het huis is heel groot, de eerste dag was ik al meteen de weg kwijt, er is een enorm zwembad en er woont een huishoudsterén een tuinman (die ook het land doet) bij hun in.De man vande zusis een enorm fan van jagen, overal in het huis hangen dus geweien van herten en hangen er andere opgezette dieren. Best een gruwelijk gezicht als het donker in huis is, moet ik eerlijk zeggen. De zus heeft vier kinderen, waarvan er altijd maar twee thuis zijn. Een nichtje (17) en een neefje (10). Hun oudste zoon is afgelopen zomer om het leven gekomen en het is hartverscheurend te zien, hoedit gezinhieronder lijdt. Aan de andere kant is het wel weer mooi te zien, hoe deze helefamilie, die heel echt is, met het verlies omgaat. Er isookbijna elke weekeen mis in de kerk voor hem, in Jerez of Sevilla.

Gister was ik bij de tante om 'El clásico' (Real Madrid-Barcelona) te kijken. Angela, mijn gastouders en ikkwamen daar rond negen uur aan. We hadden vage schelpdiertjes voor het diner meegenomen. Maar voor dat het zover was, gingen we nog naar het kleine kerkje (privékerkje ja!!!!!!!!) die aan het huis vast zit. (nog nooit een huis gezien met een eigen kerk eraan vast, maar dit zal vast aan mij liggen?!?!) Vervolgens was er door het neefje van 10 een heel gebrabbel in het Spaans, waar ik niks van snapte. Na een halfuur, ploften we met zijn allen op de bank neer en de tv ging aan. Er was typisch spaans eten; ham, vis en schelpdieren. Ik heb zelfs zo'n raar glibberig schelpbeestje (met tegenzin) geprobeerd, maar ik moet toegeven; het was lekker!!! Het was ontzettend leuk om te zien hoe mijn gastmoeder Madrid aanmoedigde en haar zus Barcelona aanmoedigde. Wat een gekakel en gesnauw zeg. Gelukkig was het uiteindelijk gelijkspel en heeft dus niemand 'zijn zin gekregen'.

Nu mijn gastvader;
Boly (de bijnaam van mijn gastvader) heeft 8 (!!!) broers en zussen. Hier in Spanje zie je nog veel meer grote gezinnen dan in Nederland. Een aantal wonen in Jerez, maar ook zitten er een paar in Madrid, Córdoba en Marbella. De moeder van Boly woont hier bij ons op de hoek, net zoals één van zijn broers. De familie van Boly ken ik minder goed dan de familie van Koki. Wel blijkt het dat ook zij een aantal buitenhuizen hebben, wat heel normaal hier schijnt te zijn. Nouja, normaal is het denk ik alleen in het rijke wereldje van Jerez en omstreken. Ik blijf me elke dag weer verbazen van de rijkdom en luxe van deze gehele familie.
Het jongste broertje van Boly, die hier om de hoek woont, schijnt ook weer getrouwd te zijn met zijn achternichtje. Ik geloof dat het hier heel normaal is dat familie met familie gaat. De vrouw van hem is ook weer de kleindochter van 'dé meneer Alvaro Domecq', waar mijn straat naar is vernoemd en waarvan een standbeeld staat aan het einde van de straat. Deze beruchte Alvaro Domecq schijnt een van de oprichters van de beroemde paardenrijschool te zijn. Volgen jullie het nog???

Vorige week dinsdag hoorde ik plotseling dat de vader van Boly weer in het ziekenhuis in Córdoba lag. Koki en Boly gingen hier dus zo snel mogelijk heen en zijn tot zondag gebleven. Angela sliep bij haar tante in Rio Viejo, dus ik heb zo ongeveer de hele week niet gewerkt. Zondag kwamen ze thuis met het nieuws dat de man was overleden. Op maandag volgde de begrafenis én een enorm stuk in de krant over de man. Hij schijnt één of andere beroemde zakenman hier geweest te zijn en mede-oprichter van de paardenschool (als ik het allemaal goed begreep).

Al met al, realiseer ik me met de dag weer meer, in wat voor ander wereldje ik hier ben beland. Daarnaast realiseer ik me dat een grote familie, een hechte familie, echt heel bijzonder is. Het is niet alleen heel gezellig, maar bij mindere dingen in het leven zie je ook hoe belangrijk het is dat je elkaar hebt. Stiekem kan ik soms wel wat jaloers zijn op deze families, zowel die van Koki als die van Boly.

Op dit moment zijn Koki en Boly naar een mis voor de vader van Boly. De lerares van Angela is er nu, maar ik mag zo weer aan de bak. Ik laat het dus hierbij en hoop dat jullie nu wat meer weten over de gehele familie..

Liefs, Anna