Lieve vrienden en familie,

De aanleiding van dit weblog is; een dagje uit jagen met mijn gastvader en Angela. Ik zou eerst met drie meiden naar Lissabon gaat voor een weekendje, maar dat ging op het laatste moment niet door. Ineens had ik dus het hele weekend vrij en besloot ik mee te gaan jagen.

De avond van te voren was ik druk bezig met een geschikte jagersoutfit uitzoeken. Op allerlei foto'shad ik al gezien dat iedereen speciale groen/grijs/bruine kleren draagt, dus kon ik niet achterblijven.
We stonden 's ochtends om acht uur op en om tien uur arriveerden we in 'the country'. Het is het land van één van de ooms, waar je wel uren in rond kan rijden, zo enorm groot! Na vijftien minuten erin rondrijden,kwamen we aan bij het 'countryhouse'. Er waren al een stuk of twaalf mensen, allemaal familie. Natuurlijk was er ook een huishoudster die voor iedereen ontbijt aan het maken was. Daarnaast stonden alle drankflessen om tien uur al op tafel, voor een goede borrel voor de mannen. Ik wist niet wat ik meemaakte.

Na het ontbijt en nadat iedereen wist waar die naartoe moest, gingen we in de auto op pad naar onze plek. Eenmaal aangekomen bleek dat mijn gastvader alleen het geweer van Angela (ja ze heeft een eigen geweer!!!!!) had meegenomen en die van hemzelf vergeten was, lekker handig!!!!! Uiteindelijk heeft hij wat kunnen regelen en voordat ik het wist werd ik aan het werk gezet met een verrekijker, op zoek naar beestjes. De honden werden losgelaten om alle beesten wakker te maken en zodra ze er één gevonden hadden, begonnen ze te blaffen.

Ondertussen waren we allemaal druk op zoek naar een hert, zwijn of iets anders wat we neer konden schieten. Na een uur kwam er eindelijk iets voorbij rennen. Angela en Boly begonnen druk te schieten.
Ongelofelijk dat een kind van negen al weet hoe dit moet. Al twijfelde ik er zwaaraan of ze het eigenlijk wel kan, want zeraakte bijna haar eigen vader, ik schrok me dood! Het hert werd geraakt en na nog een schot viel het neer, tranen sprongen in mijn ogen.'Hebben ze echt zojuist doodleuk een beest vermoord?' 'Ja!' Ongelofelijk......

Drie en een half uur later en twee doden herten en een zwijn verder, waren we klaar. Vervolgens aan mij de taak om naar één van de herten te lopen, die ondertussen al half verscheurd en opgegeten was door de honden, om daar een stok neer te leggen met roodwit-lint eraan, zodat de mannetjes wisten dat daar een beest lag die ze mee moesten nemen. Nou mij niet gezien hoor, als ik ergens niet van hou is dát het wel.. Gelukkig was daar Angela, die doodleuk naar het beest toe liep.

Eenmaal weer aangekomen bij het huis, begon iedereen elkaar te vertellen wat ze hadden geschoten vandaag. Er stond alweer heerlijk eten klaar en een gezellige lunch volgde. Er was een tafel voor de kinderen, waarvan ik dacht dat ik daar aan zou gaan zitten. Maar nee, ik mocht gezellig bij tien mannen aan de tafel zitten, waar de wijn rijkelijk vloeide. De hele familie is heel aardig en iedereen is heel geïnteresseerd. Vervolgens werd me gevraagd of ik 'een goeie maag heb'. Want ja, net na de lunch, waren alle 20 gedode herten en 2 zwijnen verzameld en bij het huis neergelegd.Iedereen ging die kant op om de aanwinsten te bekijken. Vervolgens kwamen er twee mannen van een vleesbedrijf die alle dieren in stukjes begonnen te hakken, afschuwelijk gezicht. Het hoofd en de benen worden eraf gehakt en het hele beest werd leeggehaald. Vervolgens wordt het vlees gekocht door deze mannen en weer doorverkocht. Er waren trouwens zelfs drie zwangere herten, dus er waren ook drie mini bambi's, snifsnif... Angela en de neefjes stonden gewoon doodleuk ermee te spelen en liepen tussen alle dode beesten door, alsof het doodnormaal is. Ondertussen werden er allemaal foto's gemaakt van de aanwinsten, ook ik mocht niet achterblijven en moest met het mooiste hert op de foto.

De rest van de avond werd er heel veel gedronken en gepraat over de dag. De mannen werden ondertussen aardig aangeschoten. Om half acht werden we het huis uitgezet en ben ik met een oom, zijn zoontje, Angela en Boly wat gaan eten bij een pizzeria. Om elf uur waren we pas thuis!!

Het was een hele ervaring en het heeft me erg aan het denken gezet. Ook mijn foto van de herten op facebook maakte nogal wat los bij mensen. Het is een wereld opzich en ik sta absoluut niet achter het jagen voor lol. Maar ik kan me wel voorstellen waarom mensen dit als hobby hebben. Het was een gruwelijk gezicht hoe de beesten in stukken werden gehakt. Maar van mezelf mocht ik hier niet over zeuren want ik eet ondertussen ook gewoon vlees. Maar als het erop aankomt waar het vandaan komt willen we het niet zien of weten, aardig hypocriet dus eigenlijk. De reden waarom ik dus mee ben gegaan is dat ik zoveel mogelijk van de cultuur en de gewoonten van mijn famillie wil meekrijgen. Dit hoort bij hun, dus ook dit wilde ik eens meemaken.

Nou goed, een hele ervaring rijker ben ik dus weer!
Er verschijnen straks ook nog wat foto's op mijn weblog voor de geïnteresseerden.

Hasta luegoooo,