Ik weet nog goed de dag, zondag 18 september, toen ik vanuit Nederland naar Jerez vertrok.
Nog geen idee wat ik kon verwachten, sprak nog geen woord Spaans, kende helemaal niemand, maar ik had vooral veel zin in dit avontuur.

Nu, bijna negen maanden later, zit ik hier nog steeds in Jerez... Helemaal mijn plek gevonden, een leuke gastfamilie, veel lieve vriendinnen en wat aantal Spaanse vrienden én kennis van de Spaanse taal -> dé missie van dit alles!!! Alles waar ik nog geen weet van had, is allemaal goedgekomen, zo zie je maar..

Toch vraag ik mij soms af of ik er niet meer uit kunnen halen.. Had ik niet meer met spanjaarden op moeten trekken? Nog harder Spaans moeten studeren? Of meer met Angela moeten doen?
Maar dan toch denk ik dat het goed is hoe het is gegaan.. Ik deed wat goed voelde, er was geen druk van school, het was een jaar om Spaans te leren, uit te rusten en erachter te komen wat ik wil. Dit alles is goed gelukt, want ik heb nu ook de studie gevonden die ikwil doen.

Vandaag was de laatste dag dat ik Angela van de bus haalde. Zij vertrekt namelijk woensdag met Koki naar Engeland, om daar een maand naar school te gaan. Koki brengt haar weg en blijft vervolgens een week. (ik moet deze week bij een vriendin slapen, want Koki heeft liever niet dat ik hier alleen met Boly thuis ben...) De dag dat Koki weer terug komt, ga ik een week met Viola naar Gran Canaria en vervolgens kom ik de 23ste juni naar huis... Dus dat is niet zo lang meer..

Ik probeer nu vooral van alles heel erg te genieten, maar het is wel moeilijk om te realiseren dat heel veel dingen voor het laatst zijn, dingen die je een heel jaar lang deed en doodnormaal waren.. Zo heb ik al afscheid van de mijn lerares Spaans genomen, die echt een schat is.. En ben ik naar de flamencolerares geweest om afscheid te nemen, die me vervolgens vertelde dat ik écht talent heb en zeker terug moet komen voor een zomercursus hhihi! Ook heb ik een lijstje gemaakt van alle mensen waar ik nog afscheid van wil nemen voordat ik ga, dat zijn er aardig wat....

Morgen is er een bruiloft van een nicht van Angela, hier in de bodega Gonzalez Byass. Ik zou eerst mee, maar ik mag uiteindelijk toch niet mee, het enige waar ik goed voor ben is morgenavond Angela daar ophalen rond een uurtje of 10/11 zodat de ouders nog door kunnen feesten en ik thuis kan oppassen.. Maar je hoort mij niet klagen hoor, het zal mijn laatste werkdag zijn, dus ik moet er nog maar even goed van genieten.

Deze dagen ben ik vooral bezig met; ergens lunchen, zonnen, zwemmen, met au pairs chillen, ergens een drankje doen en vooral heel veel genieten. De week dat ik bij Viola zal gaan logeren, zal ik haar wat helpen met haar kindjes en zullen we veel naar het zwembad van een tante gaan, ook niet verkeerd!

Ik wil alvast mijn lieve ouders bedanken; die mij altijd gesteund hebben in dit jaar en er altijd voor mij zijn. Mijn lieve vriendinnen Anne en Tessa die mij zijn wezen op komen zoeken.. En natuurlijk al die andere lieve mensen die mij volgen en geïnteresseerd zijn. Ook super bedankt voor alle leuke reacties op mijn weblog.

Wees niet bang, jullie zijn nog niet van me af; voordat ik ga komt er nog een uitgebreid weblog op en vooral heel veel foto's.

Dikke knuffel,

Anna